« كونراد » [ 57 ] ، كه خود را فرمانرواى آنجا مىخواند نقشهء صلاح الدين در صور عملى نشد ، و پس از چند ماه ، محاصره را شكست و عازم شهر عكا كه قبلا فتح كرده بود شد و سپس به دمشق رفت . در اين مدت ، او به تقويت نيروى دريايى خود همت گماشت و نيز قلعه‌هاى بين شهرها را تسخير و تقويت نمود . سفيران و ايلچيان از ممالك اسلامى به حضورش مىآمدند و فتوحاتش را تبريك مىگفتند . در دمشق بود كه « گىدو » پادشاه اسير صليبى را به خدمتش آوردند او با روى گشاده و تبسم ، « گىدو » را مورد عفو قرار داد و بر گونه‌اش بوسه زد و با موكب شاهى مجلل ، او را به سوى شهر صور روانه كرد ، اما همين پادشاه آزاد شده و سوگند خورده ، پيمان خود را شكست و جنگ خونبار عكا را باعث شد . آنگاه صلاح الدين به جنگهاى خود ادامه داد و در مدت كمى شهرهاى لاذقيه و انطاكيه و قلعه‌هاى معتبر صليبى را يكى پس از ديگرى تسخير كرد و در همه‌جا به پيشروى ادامه داد . عاقبت جنگ دوم هنگامى كه « گىدو » پادشاه صليبى مورد عفو صلاح الدين قرار گرفت و با موكب مجلل وارد صور شد مورد استقبال مهاجرين و صليبيها كه در آن وقت در شهر صور گرد آمده بودند قرار گرفت و آنها به اطاعتش درآمدند . در اين موقع شهر صور پناهگاه مهاجرين صليبى شده بود و صلاح الدين ، پى برده بود كه روزى اين شهر براى او مزاحمت ايجاد خواهد كرد . زمانى كه صلاح الدين ، عازم فتح قلعهء شقيف بود ، سپاه گرانى به فرماندهى « گىدو » از صور خارج و به سوى شهر عكا حركت كرد . صلاح الدين بيدرنگ از راه طبريه خود را به نزديكى عكا و در پشت سپاه دشمن رسانيد . اردوى صليبى مرتبا از سوى زوار مسيحى تقويت و بر تعداد نفرات آن افزوده مىشد . با آنكه سپاه صلاح الدين ، با دقت براى حمله آماده شده بود ، اما در اين جنگ نتوانست كارى از پيش ببرد و فقط با رشادت توانست راهى از بين صليبيون به سوى عكا پيدا كند و وارد آن شهر كه در تصرف صلاح الدين بود بشود در اين نبرد صلاح الدين ، چندين شبانه‌روز نياسود و لب به غذا نزد . او پس از ورود به عكا ، جهت آمادگى جنگى به تقويت قلعه‌ها و دژها و استحكامات ديگر پرداخت .